Να αναγνωριστεί η …“μακεδονική μειονότητα” ζήτησαν (μεταξύ των άλλων) οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ
Τελικώς τα μέλη της νεολαίας του Συνασπισμού, αρκετών εκ των …συνιστωσών αυτού, καθώς και αντιεθνικιστικών και αντιμιλιταριστικών οργανώσεων από Ελλάδα και ΠΓΔΜ προχώρησαν στην προαναγγελθείσα διαδήλωση-πορεία στο κέντρο των Σκοπίων με σύνθημα «Βέτο στον εθνικισμό, εμπάργκο στον μιλιταρισμό, έξω από το ΝΑΤΟ»..
Οι Έλληνες συμμετέχοντες (που δεν ξεπερνούσαν τον αριθμό των 60 ατόμων) υποστήριξαν, όπως ανέφεραν, το δικαίωμα της ΠΓΔΜ να χρησιμοποιεί την ονομασία «Μακεδονία»(!),το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού, υποστήριξαν επίσης την επιστροφή πολιτικών προσφύγων απ’ την ΠΓΔΜ, την αναγνώριση …μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα κλπ. (Για την Σκοπιανή μύτη της Κλεοπάτρας δεν συζήτησαν πάντως)
Η συνάντηση ξεκίνησε σε αίθουσα κεντρικού ξενοδοχείου της πρωτεύουσας (φωτό 1) της Φυρομ όπου συναντήθηκαν και αντάλλαξαν απόψεις οι 2 πλευρές..
Ακολούθησε πορεία σε κεντρικούς δρόμους με σκοπό να καταλήξει στην κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας που- παρεμπιπτόντως.. -ονομάζεται και αυτή «Μακεδονία» (Ω, τι σύμπτωση)…
Κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατό, γιατί την ίδια ώρα στη συγκεκριμένη πλατεία είχε διοργανωθεί συναυλία του ποπ συγκροτήματος Sugar Babes, και έτσι η πορεία κατέληξε σε παρακείμενο πάρκο (φωτό 2), όπου οι έλληνες προοδευτικοί και οι «μακεδόνες» εθνικιστές διαδήλωσαν υπέρ της «Μακεδονίας» και επίσης οι έλληνες «αντιεθνικιστές» συμπαραστάθηκαν στο δικαίωμα των Σκοπιανών να έχουν εθνικό αυτοπροσδιορισμό. Πως γίνεται τώρα αυτό, δηλαδή αντιεθνικιστές να είναι υπέρ ΕΘΝΙΚΟΥ προσδιορισμού, μόνο αυτοί το ξέρουν (και ο Σόρος φυσικά…)
Ακούστηκαν βέβαια και απόψεις ΚΑΤΑ του άκρατου εθνικισμού που υπάρχει στα Σκόπια, αλλά στα πλαίσια της πολιτικής και όχι της ουσίας. Δηλαδή το να λέγονται «Μακεδόνες» δεν το θεωρούν εθνικισμό…
Κατ’ αρχάς, να τους χαίρονται αυτούς τους «προοδευτικούς» πολίτες οι κ.κ. Τσίπρας και Αλαβάνος. Και βέβαια αναπάντητο παραμένει το ερώτημα, αν οι απόψεις αυτές εκφράζουν τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί έχουμε βαρεθεί να ξεσηκώνεται το σύμπαν όταν π.χ. ο ξάδελφος του μπατζανάκη της καθαρίστριας στο σπίτι του ανιψιού της γραμματέως του χι δεξιού, είχε σχέση με μία κοπέλα που ο θείος της ήταν στην ΕΠΕΝ (ιδού τα αυγά του φιδιού, οι ναζιστές κλπ.) και τώρα να μη μιλάει κανένας…
Εδώ έχουμε επίσημα στελέχη και συνιστώσες ενός κόμματος που βγαίνουν φόρα παρτίδα και υποστηρίζουν ακραίες εθνικιστικές απόψεις (από την άλλη μεριά των συνόρων βέβαια, γιατί εδώ φοράμε το προοδευτικό μας προσωπείο). Γιατί δεν έχουμε ανάλογο θόρυβο;
Αν δεν ήταν το ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ και ΕΛΕΥΘΕΡΟ διαδύκτιο, η είδηση θα πέρναγε όπως της ήθελαν οι διάφοροι Νεοταξίτες και τα φερέφωνα τους. Αν δείτε π.χ. πως την πέρασαν ΟΛΑ τα «έγκυρα» ΜΜΕ της Ελλάδας θα καταλάβετε τι εννοώ. Το ίδιο ρεπορτάζ, ακριβής αντιγραφή, σε «Καθημερινή», «Έθνος» κλπ. Διαβάστε πως ήθελαν να περάσουν την είδηση:
«Με σύνθημα «Βέτο στον εθνικισμό, εμπάργκο στον μιλιταρισμό, έξω από το ΝΑΤΟ», μέλη αντιεθνικιστικών και αντιμιλιταριστικών οργανώσεων από την Ελλάδα και την ΠΓΔΜ, οργάνωσαν σήμερα δημόσια συζήτηση στα Σκόπια και κατόπιν πορεία στο κέντρο της πόλης.
Οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα, με αφορμή και την εκκρεμότητα της ονομασίας, αναπτύσσεται ο εθνικισμός και από τις δύο πλευρές των συνόρων και παράλληλα η εξάρτηση από το ΝΑΤΟ.
Πρόσθεσαν ότι στις δύο χώρες υπάρχουν και μπορούν να αναπτυχθούν ακόμη περισσότερο, κινήματα και οργανώσεις που πιστεύουν ότι οι λύσεις στα προβλήματα της περιοχής δεν μπορούν να προωθηθούν με αποκλεισμούς, εθνικιστικά συλλαλητήρια και μισαλλοδοξία, παρά μόνον με την ανάπτυξη της συνεργασίας και της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών των χωρών των Βαλκανίων.
Μέλη των οργανώσεων αυτών από την Ελλάδα, υποστήριξαν, όπως ανέφεραν, το δικαίωμα της ΠΓΔΜ να χρησιμοποιεί την ονομασία που επέλεξαν οι πολίτες της χώρας αυτής, καθώς και το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού.
Μέλη των οργανώσεων από τα Σκόπια, καταδίκασαν, όπως ανέφεραν, εκδηλώσεις αλυτρωτικού περιεχομένου που αναπτύσσονται τελευταία στην ΠΓΔΜ και επεσήμαναν ότι, με πρόσχημα την εκκρεμότητα της ονομασίας, επιχειρείται από ορισμένα πολιτικά κέντρα η ενίσχυση της εθνικιστικής ιδεολογίας στο εσωτερικό της χώρας. Από την Ελλάδα, στη συζήτηση και την πορεία που έγινε στα Σκόπια, συμμετείχαν εκπρόσωποι της «Αντιεθνικιστικής Αντιμιλιταριστικής Πρωτοβουλίας» (στην οποία συμμετέχουν ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης, το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, μέλη της πρώην Αντιπολεμικής Αντιεθνικιστικής Συσπείρωσης, κα).
Από την ΠΓΔΜ συμμετείχαν η οργάνωση «Δράση για την Ειρήνη», η πρωτοβουλία πολιτών «Δεν πίνουμε Πετρέλαιο» και η κίνηση «Ενάντια στο ΝΑΤΟ».
Προσέξτε διαφορά μεταξύ της πραγματικότητας και του «έγκυρου» ρεπορτάζ. Καμία αναφορά στις ΠΡΟΔΟΤΙΚΕΣ και ΜΕΙΟΔΟΤΙΚΕΣ απόψεις περί «Μακεδονικής γλώσσας» «μακεδονικού έθνους» «μακεδονικής μειονότητας» κλπ. που ακούστηκαν στη συγκέντρωση αυτή και ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΤΗΚΑΝ από τους …Έλληνες προοδευτικούς ταγούς.
Επίσης (πολύ έξυπνα) γίνεται αναφορά σε «Αντιεθνικιστική Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία», έτσι αόριστα. Καμία αναφορά στη Νεολαία Συνασπισμού που επίσης συμμετείχε. Δηλαδή αν αύριο η Νεολαία ΚΚΕ, ή ΛΑΟΣ συμμετέχει σε ένα διεθνές φόρουμ δεν θα το γράψουμε; Γιατί αποκρύπτουμε ότι η Νεολαία Συνασπισμού ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ και άρα ΕΠΙΚΡΟΤΕΙ τις ακραίες εθνικιστικές απόψεις των «Μακεδόνων»; Μήπως γιατί μετά δεν θα μας δένει το γλυκό με τις δημοσκοπήσεις;
Όλα αυτά μου φαίνονται πολύ περίεργα, αγαπητοί φίλοι. Αν ο ΣΥΝ και οι συνιστώσες του έχουν δίκαιο, γιατί δεν βγαίνουν ανοιχτά να το υποστηρίξουν; Γιατί τόσο παραμύθι, τόση παραπληροφόρηση, τόσο παρασκήνιο; Γιατί δεν λένε ευθέως «Ναι είμαστε υπέρ της Νέας Τάξης, υπέρ του νέου σχεδιασμού συνόρων στα Βαλκάνια και όλοι εσείς είστε λάθος». Απλά και ξάστερα. Γιατί πάνε να το περάσουν διά της πλαγίας; Γιατί εφευρίσκουν διάφορους τρόπους με βιβλία, παραποιήσεις ιστορίας, για να μας πείσουν ότι …είμαστε ελέφαντες; Γιατί όλα αυτά να θυμίζουν θεωρίες συνομωσίας και διεθνών κέντρων; Γιατί άραγε, αναρωτιέμαι εγώ ο αδαής…
Νάσος Θεοδωρίδης δικηγόρος και μέλος του Τμήματος Δικαιωμάτων του ΣΥΝ
άρθρο του στην εφημερίδα ΑΥΓΗ που δημοσιευτήκε και το ananeotiki.gr
‘Αμέσως μετά τις εκλογές η κυβέρνηση του Καναδά έπραξε το αυτονόητο αναγνωρίζοντας τη γειτονική μας χώρα με το συνταγματικό της όνομα: Δημοκρατία της Μακεδονίας. Είναι ώριμες οι συνθήκες για την αριστερά να πάει ένα βήμα πιο μπροστά από τη θέση που ακόμη και αστοί πολιτικοί αποδέχονται, δηλαδή αυτή της μικτής ονομασίας. Είναι απολύτως ακατανόητο -και κινείται σχεδόν στα όρια του πολιτικού παραλογισμού- να ισχυριστεί κανείς ότι η κοινή ονομασία δύο διαφορετικών εδαφικών οντοτήτων που τις χωρίζει μια συνοριακή γραμμή αποτελεί είτε “εκδήλωση επιθετικότητας” της μίας πλευράς προς την άλλη είτε… “προσβολή του πολιτισμού ή της ιστορίας”.’
‘
Άλλο άρθρο του σε του σε ‘περιέργη’ τουρκόφωνη ιστοσελίδα για τη Θράκη
| Pazar, 21 Haziran 2009 21:27 |
Του Νάσου Θεοδωρίδη – Δικηγόρου Αθηνών
Με αφορμή τις άθλιες και βρώμικες επιθέσεις που δέχτηκαν οι Οικολόγοι Πράσινοι από ενορχηστρωμένες φωνές της Ακροδεξιάς κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου σχετικά με το ζήτημα της μακεδονικής μειονότητας, αλλά και ο μεγάλος αριθμός ψήφων που δυστυχώς έλαβε το κόμμα του κ. Παπαθεμελή στη Θεσσαλονίκη (μια πόλη που παραμένει σκοταδιστική μετά το βίαιο εξελληνισμό που υπέστη κατά τη δεκαετία του 1910), νομίζω ότι είναι χρέος κάθε δημοκρατικού πολίτη να συμμετάσχει σε μια ιδεολογική και πολιτική αντεπίθεση σε ό,τι αφορά το μακεδονικό.
Γιατί άραγε να παρεμποδίζει η «ισχυρή Ελλάδα» (και μάλιστα με ομοθυμία του πολιτικού κόσμου !!) την είσοδο μιας μικρής και ακίνδυνης χώρας σε διεθνείς οργανισμούς; Διότι ακριβώς η πολιτική αυτή υποκρύπτει τους κρυφούς «πόθους» της Ελλάδας για διάλυση της γειτονικής χώρας. Η συνεχής παρεμπόδιση της συμμετοχής της Δημοκρατίας της Μακεδονίας σε διεθνείς οργανισμούς στοχεύει στην αποσταθεροποίησή της. Οι «Σαμαράδες» επενδύουν» σε μελλοντική διάλυση της γειτονικής χώρας, μέσω πιθανών διεθνικών (Αλβανο-Μακεδονικών) εντάσεων-συγκρούσεων. Αυτή την πολιτική «κατασκευής εχθρού» εφαρμόζει το «βαθύ κράτος» της Ελλάδας τις τελευταίες δύο δεκαετίες.Η δήθεν «υποχώρηση» της ελληνικής πολιτικής με την πρόταση περί γεωγραφικών προσδιορισμών όπως «Βόρεια» ή «Άνω Μακεδονία» γεννούν λογικά το συνειρμό ότι υπάρχει Μακεδονία «διαιρεμένη» σε Νότια και Βόρεια. Αυτόματα ο οποιοσδήποτε μη υποψιασμένος, λογικός άνθρωπος, θα αναρωτηθεί: Γιατί η «Βόρεια» και «Νότια» Μακεδονία να είναι χωρισμένες; Μήπως όπως το Βιετνάμ ή η Κορέα πρέπει να είναι «Ενωμένες»; Δεν είναι τυχαίο ότι ο αλυτρωτισμός στην Ελλάδα σχετικά με τη Βόρεια Ήπειρο ονειρεύεται «ένωση» με τη «Μητέρα πατρίδα». Κάθε Έλληνας εθνικιστής θα μπορεί να υιοθετεί την «ερμηνεία» ότι η σημερινή νότια ζώνη της αρχαίας Μακεδονίας δεν «απελευθερώθηκε» κατά τους βαλκανικούς πολέμους. Η οποιαδήποτε «λύση» περί γεωγραφικών προσδιορισμών είναι τροφή στους εθνικιστές να ονειρεύονται την ενσωμάτωση-κατάκτηση της «Άνω Μακεδονίας» στο μέλλον. Αντιστοίχως, ένα τέτοιο πρόθεμα θα φούσκωνε τα μυαλά και σε γραφικούς εθνικιστές στη γειτονική χώρα.Η ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» είναι η πλέον ουδέτερη ρεαλιστική ονομασία για τη γειτονική χώρα. Το πολιτικό πρόθεμα «Δημοκρατία» περιγράφει επαρκώς μια πολιτική-κρατική οντότητα. Αποτελεί την ιδανική λύση αποτυπώνοντας επακριβώς την πολιτειακή ταυτότητα μιας ανεξάρτητης χώρας χωρίς καμία πολιτική σχέση με περιοχές στις γειτονικές χώρες, γιατί πολύ απλά αυτές είναι γεωγραφικές «Μακεδονίες» (Βουλγαρία, Αλβανία) ή γεωγραφικές-διοικητικές περιοχές (Ελλάδα). Δεν αποτελούν αντίστοιχες κρατικές οντότητες όπως π.χ. ομοσπονδίες ή αυτόνομες περιοχές με ίδια ονομασία, ούτε στην Ελλάδα, ούτε στη Βουλγαρία ούτε στην Αλβανία. Στη χώρα μας είναι απλά διοικητικές Περιφέρειες που περιγράφουν ακριβώς τη διοικητική διαίρεση στη Βόρεια Ελλάδα με πολιτικό-γεωγραφικό πρόθεμα (όπως π.χ. «Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας», «Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας», κλπ) ,σε πλήρη αντίστιξη προς την κρατική οντότητα. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να υπάρξει καλύτερη και ασφαλέστερη για όλους λύση.Η άρνηση γενικά του δικαιώματος της γειτονικής χώρας στη χρήση του συνταγματικού της ονόματος σε διεθνές και διμερές επίπεδο, και η επιμονή σε γεωγραφικούς ή άλλους «νέους» προσδιορισμούς στοχεύει στην «από-εθνικοποίηση» της με την άμεση αμφισβήτηση της ταυτότητας του λαού της. Είναι το κλειδί του ζητήματος και η πεμπτουσία της ελληνικής εθνικιστικής πολιτικής από το 1991 έως σήμερα. Το να μην αποδέχεται η Ελλάδα το δικαίωμα ενός λαού στον αυτοπροσδιορισμό όχι μόνο συνιστά προσβολή κατά του συγκεκριμένου λαού, αλλά και θέτει τα θεμέλια διεθνούς διασάλευσης των κανόνων ειρηνικής συνύπαρξης. Συνιστά a priori εχθρική πολιτική της Ελλάδας αναφορικά με την περιοχή των Βαλκανίων και της Ευρώπης, και συνάμα υποθήκη αρνητικών προτύπων σε ότι αφορά τις νέες γενιές των συμπολιτών μας.
Τέλος, ενώ δεν υπάρχει διεθνής νομική πρόβλεψη για χρήση συντομογραφίας του ονόματος «FYROM» ανάμεσα στις δύο χώρες, αλλά αντιθέτως ορίζεται η χρήση του πλήρους «περιγραφικού» ονόματος μέχρι τη διευθέτηση του «προβλήματος», η Ελλάδα αντ’ αυτού προωθεί παρανόμως και συστηματικά σε διάφορα Fora τη συντομογραφία «FYROM» αποσιωπώντας το «περιγραφικό όνομα», προκειμένου να αποφεύγεται εντελώς η χρήση του όρου «Μακεδονία. Σε ελληνικά ΜΜΕ εύκολα βλέπει κανείς τη χρήση «ΠΓΔΜ» ή «FYROM», ή του γελοιωδέστερου «ΦΥΡΟΜ», ως απόδειξη ενός βαθιά ριζωμένου πλέον κόμπλεξ.
Ίσως η μεγαλύτερη τιμωρία για τους εθνικιστές ήταν οι 4.500 ψήφοι που έλαβε το Ουράνιο Τόξο στις ευρωεκλογές 2009, δηλώνοντας δημοσίως ότι είναι το κόμμα της μακεδονικής μειονότητας. Οι ψήφοι αυτές είναι υπερδιπλάσιες του αριθμού των Ελλήνων που ζουν σήμερα στην Ισταμπούλ (από την οποία κατάγομαι), και άρα ακλόνητο αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη μειονότητας στις βορειοδυτικές περιοχές της Ελλάδας.
Οι μειονότητες είναι πλούτος, και όχι πρόβλημα.στην οποία ιστοσελίδα όλως τυχαίως αναφέρεται και η εκλογή Τρεμόπουλου στην Ευρωβουλή http://www.trakyaninsesi.com/index.php?option=com_content&view=article&id=105:2009-06-21-19-57-06&catid=1:latest-news
Τέλος ένα άρθρο του με τίτλο Αιρετικές σκέψεις για την «εθνική ιδεολογία» του σχολείου
http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=444989
ένδεικτικο απόσπασμα
‘Δυστυχώς, το ελληνικό σχολείο είναι ακόμα παγιδευμένο στην εθνικιστική προπαγάνδα του 19ου αιώνα, δηλαδή σε εθνικούς μύθους που κατʼ ουσία νομιμοποιούν τη θυσία πολύτιμων ζωών χάριν άψυχων εδαφών και που δικαιολογούν ηθικά πολέμους σαν αυτούς που διεξήγε συστηματικά ο ελληνικός στρατός στις αρχές του εικοστού αιώνα αιματοκυλίζοντας τα Βαλκάνια όπου το ελληνικό στοιχείο αποτελούσε ισχνή μειοψηφία’
|