
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα με πολύ ενδιαφέρον την ιστορική αναδρομή του κυρίου Υπουργού στα ζητήματα πολιτικής γης.
Επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ, να μην επιθυμώ την επιστροφή της πολιτικής μας στις αρχές που χαρακτήριζαν αυτή την πολιτική τη δεκαετία του ’60, διότι δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι στη δεκαετία αυτή, όπως επισημάνατε και εσείς, έγιναν και πολλά πολεοδομικά και περιβαλλοντικά εγκλήματα και συντελέστηκε και η μεγάλη υποβάθμιση της μεγάλης πόλης των Αθηνών, την οποία έχω την τιμή να εκπροσωπώ στο Κοινοβούλιο και την οποία νομίζω πως όλοι μας βιώνουμε σήμερα.
Πράγματι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα είναι πολύ σημαντικό και θα έλεγα ότι μονοπωλήθηκε στη συζήτησή του από τη διάταξη που αφορά τον περιορισμό ή το μη περιορισμό της δόμησης εντός των περιοχών NATURA. Και πραγματικά αναρωτιέμαι γιατί έγινε αυτό, κύριε Υπουργέ. Επιτρέψτε μου να πω ότι έγινε με αποκλειστικά δική σας υπαιτιότητα.
Από την πρώτη συζήτηση στην Επιτροπή, εμείς ως Νέα Δημοκρατία σας είχαμε καταθέσει μία συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη πρόταση για το τι πρέπει να κάνετε με το ζήτημα της δόμησης εντός των περιοχών NATURA.
Ισχυριστήκαμε ότι πρέπει να επιτρέπεται η δόμηση στα άρτια τετράστρεμμα οικόπεδα εντός των περιοχών NATURA. Επίσης, υποστηρίξαμε ότι από εδώ και στο εξής θα πρέπει να καταργηθεί η δυνατότητα να κατατμούνται οικόπεδα κάτω των δέκα στρεμμάτων. Τέλος, υποστηρίξαμε και την κατάργηση των παρεκκλίσεων κάτω των τεσσάρων στρεμμάτων, επειδή πραγματικά είναι εντελώς αδικαιολόγητο και απαράδεκτο, θα έλεγα, να φτάνουμε στο σημείο να χτίζουμε οικόπεδα 750 μέτρων τα οποία είναι τυφλά.
Ενώ επί της αρχής, λοιπόν, η κυρία Υπουργός, αλλά και εσείς δεχθήκατε αυτή την κεντρική λογική ως μία λύση η οποία ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καιρών, μας φέρατε δύο διαφορετικές νομοτεχνικές προτάσεις, οι οποίες δεν αποτύπωναν αυτό το κεντρικό περιεχόμενο το οποίο είχαμε αντιληφθεί εμείς ότι είχατε δεχθεί. Και σήμερα, μάλιστα, εξακολουθούμε να έχουμε μία διατύπωση για το σχετικό άρθρο 9, η οποία πάλι δεν ανταποκρίνεται πλήρως στη λογική των όσων έχετε πει.
Θα σας ζητούσα, λοιπόν, έστω και τώρα εάν υπάρχει βελτιωμένη πρόταση του Υπουργείου σχετικά με τη διατύπωση του επίμαχου άρθρου 9, να την καταθέσετε επιτέλους, έτσι ώστε να μπορούμε και εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση να γνωρίζουμε ακριβώς επί ποιας ακριβώς διατύπωσης θα τοποθετηθούμε και ενδεχομένως θα κληθούμε και να ψηφίσουμε, εάν τεθεί το θέμα σε ονομαστική ψηφοφορία.
Εμείς εξ αρχής είχαμε πει κάτι πολύ απλό, είχαμε πει δηλαδή ότι είμαστε κατά των οριζόντιων ρυθμίσεων, διότι είναι τελείως διαφορετικές οι ανάγκες που μπορεί να έχει η ορεινή Πίνδος με τις ανάγκες που μπορεί να έχει ένα νησί, όπως είναι η Κέα που δέχεται πολύ μεγάλες οικιστικές πιέσεις.
Και είναι απολύτως σαφές ότι ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα προστασίας των NATURA είναι σημειακός, έγκειται δηλαδή στο να γίνουν ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες και στη συνέχεια να εκδοθούν συγκεκριμένα προεδρικά διατάγματα τα οποία θα διέπουν τους όρους δόμησης και όχι μόνο, αλλά και το γενικότερο πλαίσιο προστασίας σε κάθε προστατευόμενη περιοχή, όπως εσείς προς τιμήν σας κάνατε, για παράδειγμα με τα νησιά του Αιγαίου. Ασχέτως με το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με το περιεχόμενο των προεδρικών διαταγμάτων, αυτή είναι η σωστή, η κεντρική λογική στην οποία νομίζω ότι συμφωνούν όλα τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας.
Κατά συνέπεια, αυτό το οποίο θα έπρεπε να γίνει, ασχέτως της όποιας νομοθετικής πρωτοβουλίας φέρετε, είναι ακριβώς η επιτάχυνση αυτής της έκδοσης των προεδρικών διαταγμάτων και φυσικά της σύνταξης και της ολοκλήρωσης των σχετικών μελετών.
Και όπως σας είπα στην Επιτροπή και το επαναλαμβάνω και στην Ολομέλεια, θα πρέπει να ξεκινήσετε φτιάχνοντας έναν κατάλογο προτεραιοτήτων ο οποίος να περιλαμβάνει το ποιες είναι εκείνες οι περιοχές NATURA που αντιμετωπίζουν σήμερα τις μεγαλύτερες οικιστικές πιέσεις, δηλαδή ποιες είναι αυτές που κινδυνεύουν να γίνουν Μύκονος, όπως είπατε και εσείς, δηλαδή ποιες είναι αυτές που κινδυνεύουν ενδεχομένως να καταστραφούν ανεπανόρθωτα από οικιστικές πιέσεις.
Θα πρέπει, λοιπόν, να ξεκινήσετε από αυτές τις περιοχές και να προχωρήσετε με πολύ μεγάλη ταχύτητα στη σύνταξη των προεδρικών διαταγμάτων, γιατί τελικά αυτή είναι η δουλειά της εκτελεστικής εξουσίας. Διότι άκουσα και την ομιλία της κυρίας Υπουργού, η οποία αναγνωρίζει την πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των προεδρικών διαταγμάτων και αυτό είναι και το επιχείρημα το οποίο επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει την ανάγκη ύπαρξης οριζόντιας ρύθμισης.
Επιτρέψτε μου, όμως, να σας πω ότι αυτή είναι η δουλειά σας, αυτή είναι η δουλειά της εκτελεστικής εξουσίας. Κάντε την, λοιπόν, σωστά και εμείς είμαστε εδώ για να τη στηρίξουμε και να συζητήσουμε και τις λεπτομέρειες των σχετικών προεδρικών διαταγμάτων.
Όσον αφορά τώρα την ουσία του σχεδίου νόμου της βιοποικιλότητας, το θέμα το οποίο έθεσα στην Επιτροπή και θέλω να επαναλάβω και στην Ολομέλεια αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου επιχειρήματός μου. Το πρόβλημα ως προς την προστασία της βιοποικιλότητας στη χώρα μας είναι πρόβλημα νομοθετικού κενού ή πρόβλημα έλλειψης πολιτικής βούλησης για να προστατευθεί πραγματικά η βιοποικιλότητα εκεί που έχουμε προσδιορίσει ότι θα πρέπει να προστατευθεί;
Διότι γνωρίζετε πολύ καλά ότι η χώρα μας έχει ένα πολύ εκτενές δίκτυο περιοχών NATURA. Πάρα πολλές από αυτές τις περιοχές είναι αυτό το οποίο αποκαλείται στη διεθνή βιβλιογραφία περί προστασίας της βιοποικιλότητας –θα δανειστώ τον αγγλικό όρο- ως «paper parks», που σημαίνει «πάρκα στα χαρτιά», «γραμμές στο χάρτη», οι οποίες έχουν τραβηχτεί χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια και οι οποίες ορίζουν ένα καθεστώς προστασίας, αλλά χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα ούτε να το εφαρμόσουμε, αλλά ούτε και να το ελέγξουμε.
Η κυρία Υπουργός αναφέρθηκε στο ζήτημα των Πρεσπών λέγοντας πώς είναι δυνατόν να μην έχουμε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο προστασίας για τις Πρέσπες.
Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας πω ότι πριν από τρεις εβδομάδες επισκέφθηκα την περιοχή των Πρεσπών και είχα μία συνάντηση με το φορέα διαχείρισης της Λίμνης των Πρεσπών.
Ξέρετε, κύριε Υπουργέ, από πότε έχουν να πληρωθούν οι εννιά εργαζόμενοι του φορέα διαχείρισης; Έχουν να πληρωθούν εδώ και δεκατρείς μήνες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι! Τι συζητάμε, λοιπόν; Τι συζητάμε για νομοσχέδιο-πλαίσιο ή για νομοθετικές παρεμβάσεις, όταν δεν κάνουμε το ελάχιστο, το οποίο είναι να στηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι κάνουν πραγματικά τη δουλειά στο χώρο;
Άρα, επιτρέψτε μου να σας πω ότι το πρόβλημα της προστασίας της βιοποικιλότητας δεν είναι τόσο πρόβλημα νομοθετικού πλαισίου. Εγώ πιστεύω ότι το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου έχει αρκετές σωστές διατάξεις τις οποίες εμείς και θα υπερψηφίσουμε όταν θα γίνει η ψηφοφορία επί των άρθρων. Όμως, πάνω από όλα είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης και φυσικά ζήτημα πόρων.
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Και για να μη μακρηγορώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι όσον αφορά τους πόρους και επειδή αναγνωρίζουμε ότι αυτή τη στιγμή το πλαίσιο δημοσιονομικής ασφυξίας στο οποίο έχουμε περιέλθει, δεν επιτρέπει τη διάθεση σημαντικών πόρων προς αυτή την κατεύθυνση, είναι απολύτως απαραίτητο να σκεφθούμε δημιουργικά για το πώς μπορούμε να αναμίξουμε και να εμπλέξουμε και τον ιδιωτικό τομέα στη διαδικασία προστασίας της βιοποικιλότητας.
Όλη η διεθνής βιβλιογραφία γύρω από αυτό το ζήτημα κατευθύνεται ακριβώς σ’ αυτή τη λογική. Είχαμε ασκήσει κριτική και στην Επιτροπή για το γεγονός ότι το σχέδιο νόμου σας δεν δίνει την απαραίτητη σημασία σ’ αυτή τη προσέγγιση του ζητήματος και ότι επιμένει σε μία κανονιστική λογική, η οποία στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι τόσο αποτελεσματική. Αυτή, λοιπόν, είναι μία συζήτηση που πρέπει να γίνει.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΒΑΪΤΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ)
Κλείνοντας, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, θα έλεγα ότι αυτό το οποίο χρειάζεται είναι να κάνει καλά τη δουλειά της η εκτελεστική εξουσία και να έχουμε πραγματικά εκείνη τη βούληση για να κάνουμε πράξη αυτά τα οποία ψηφίζουμε.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)