Η Μπιρμπίλη χάλασε 300.000 ευρώ για το υπουργείο Περιβάλλοντος!

 

229.879 και 63,346 πόσο μας κάνουν;  293, 295 ευρώ! Τόσα ξόδεψε με αποφάσεις που πήρε σε μια μέρα η κ. Μπιρμπίλη, για να διαφημίσει το υπουργείο Περιβάλλοντος!

 Σύμφωνα με τις αποφάσεις της υπουργού, που αναρτήθηκαν στο «Διαύγεια», δόθηκαν  63.346,00 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ για την μετάδοση ραδιοφωνικού μηνύματος στο πλαίσιο του έργου «Ευαισθητοποίηση και ενημέρωση του κοινού για περιβαλλοντικά θέματα και για θέματα εφαρμογής των πολιτικών του ΥΠΕΚΑ και 229.879,00 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, για δημοσιεύσεις σε έντυπα ΜΜΕ, για «την ευαισθητοποίηση του κοινού και φορέων, σχετικά με τις χρήσεις γης σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού περιβάλλοντος»!!!

Την ώρα που το υπουργείο Παιδείας κάνει περικοπές από τις πανελλαδικές εξετάσεις των ΑμΕΑ και οι μισθοί μετά βίας φτάνουν για κάποιους τα 500 ευρώ, η κ. Μπιρμπίλη χαλάει 300.000 ευρώ για να ευαισθητοποιήσει το κοινό στην πράσινη ανάπτυξη…

Μετά από 1,5 χρόνο η Τίνα εξήγγειλε ξανά έργο της κυβέρνησης Καραμανλή: Τη μετατροπή του Αϊ Στράτη σε “πράσινο νησί”

Οι υπεύθυνοι των Τομέων Πολιτικής Ευθύνης Περιβαλλοντικής Πολιτικής και Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτές Β΄ Αθηνών, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και κ. Κωστής Χατζηδάκης έκαναν την ακόλουθη δήλωση για την εξαγγελία της Τίνας Μπιρμπίλη:
«Χρειάστηκε να περάσουν 18 ολόκληροι μήνες προκειμένου το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής να προχωρήσει διαδικαστικά τη μετατροπή του Αι Στράτη σε «πράσινο» νησί. Μια πρωτοβουλία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με περιβαλλοντικό και αναπτυξιακό χαρακτήρα, η οποία ήταν δημοσιοποιημένη ήδη από τον Ιανουάριο του 2009 και ώριμη σε μεγάλο βαθμό, έμπλεξε για πολλούς μήνες στα γρανάζια του ΥΠΕΚΑ και ανακοινώθηκε μόλις χθες ακριβώς όπως την είχαμε προετοιμάσει. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Ο Αϊ Στράτης είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του αργόσυρτου τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η κυβέρνηση σε μία περίοδο που η Ελλάδα έχει ανάγκη αναπτυξιακές ανάσες και που τέτοια έργα μπορούν να τονώσουν την ανταγωνιστικότητα και την πράσινη ανάπτυξη την οποία μάλιστα το ίδιο το ΠΑΣΟΚ ευαγγελιζόταν προεκλογικά. Θα περιμέναμε επίσης από το αρμόδιο Υπουργείο να δείξει τον ελάχιστο πολιτικό πολιτισμό και να αναγνωρίσει τις προσπάθειες και την προεργασία της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας σε αυτό το ζήτημα, ειδικά τώρα που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αναζητεί, στα λόγια τουλάχιστον, συναίνεση»

Ομιλία στη Βουλή του Τομεάρχη Περιβαλλοντικής Πολιτικής Κυριάκου Μητσοτάκη σχετικά με το νομοσχέδιο για τη βιοποικιλότητα

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα με πολύ ενδιαφέρον την ιστορική αναδρομή του κυρίου Υπουργού στα ζητήματα πολιτικής γης.

Επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ, να μην επιθυμώ την επιστροφή της πολιτικής μας στις αρχές που χαρακτήριζαν αυτή την πολιτική τη δεκαετία του ’60, διότι δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι στη δεκαετία αυτή, όπως επισημάνατε και εσείς, έγιναν και πολλά πολεοδομικά και περιβαλλοντικά εγκλήματα και συντελέστηκε και η μεγάλη υποβάθμιση της μεγάλης πόλης των Αθηνών, την οποία έχω την τιμή να εκπροσωπώ στο Κοινοβούλιο και την οποία νομίζω πως όλοι μας βιώνουμε σήμερα.

Πράγματι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα είναι πολύ σημαντικό και θα έλεγα ότι μονοπωλήθηκε στη συζήτησή του από τη διάταξη που αφορά τον περιορισμό ή το μη περιορισμό της δόμησης εντός των περιοχών NATURA. Και πραγματικά αναρωτιέμαι γιατί έγινε αυτό, κύριε Υπουργέ. Επιτρέψτε μου να πω ότι έγινε με αποκλειστικά δική σας υπαιτιότητα.

Από την πρώτη συζήτηση στην Επιτροπή, εμείς ως Νέα Δημοκρατία σας είχαμε καταθέσει μία συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη πρόταση για το τι πρέπει να κάνετε με το ζήτημα της δόμησης εντός των περιοχών NATURA.

Ισχυριστήκαμε ότι πρέπει να επιτρέπεται η δόμηση στα άρτια τετράστρεμμα οικόπεδα εντός των περιοχών NATURA. Επίσης, υποστηρίξαμε ότι από εδώ και στο εξής θα πρέπει να καταργηθεί η δυνατότητα να κατατμούνται οικόπεδα κάτω των δέκα στρεμμάτων. Τέλος, υποστηρίξαμε και την κατάργηση των παρεκκλίσεων κάτω των τεσσάρων στρεμμάτων, επειδή πραγματικά είναι εντελώς αδικαιολόγητο και απαράδεκτο, θα έλεγα, να φτάνουμε στο σημείο να χτίζουμε οικόπεδα 750 μέτρων τα οποία είναι τυφλά.

Ενώ επί της αρχής, λοιπόν, η κυρία Υπουργός, αλλά και εσείς δεχθήκατε αυτή την κεντρική λογική ως μία λύση η οποία ανταποκρίνεται στις ανάγκες των καιρών, μας φέρατε δύο διαφορετικές νομοτεχνικές προτάσεις, οι οποίες δεν αποτύπωναν αυτό το κεντρικό περιεχόμενο το οποίο είχαμε αντιληφθεί εμείς ότι είχατε δεχθεί. Και σήμερα, μάλιστα, εξακολουθούμε να έχουμε μία διατύπωση για το σχετικό άρθρο 9, η οποία πάλι δεν ανταποκρίνεται πλήρως στη λογική των όσων έχετε πει.

Θα σας ζητούσα, λοιπόν, έστω και τώρα εάν υπάρχει βελτιωμένη πρόταση του Υπουργείου σχετικά με τη διατύπωση του επίμαχου άρθρου 9, να την καταθέσετε επιτέλους, έτσι ώστε να μπορούμε και εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση να γνωρίζουμε ακριβώς επί ποιας ακριβώς διατύπωσης θα τοποθετηθούμε και ενδεχομένως θα κληθούμε και να ψηφίσουμε, εάν τεθεί το θέμα σε ονομαστική ψηφοφορία.

Εμείς εξ αρχής είχαμε πει κάτι πολύ απλό, είχαμε πει δηλαδή ότι είμαστε κατά των οριζόντιων ρυθμίσεων, διότι είναι τελείως διαφορετικές οι ανάγκες που μπορεί να έχει η ορεινή Πίνδος με τις ανάγκες που μπορεί να έχει ένα νησί, όπως είναι η Κέα που δέχεται πολύ μεγάλες οικιστικές πιέσεις.

Και είναι απολύτως σαφές ότι ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα προστασίας των NATURA είναι σημειακός, έγκειται δηλαδή στο να γίνουν ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες και στη συνέχεια να εκδοθούν συγκεκριμένα προεδρικά διατάγματα τα οποία θα διέπουν τους όρους δόμησης και όχι μόνο, αλλά και το γενικότερο πλαίσιο προστασίας σε κάθε προστατευόμενη περιοχή, όπως εσείς προς τιμήν σας κάνατε, για παράδειγμα με τα νησιά του Αιγαίου. Ασχέτως με το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με το περιεχόμενο των προεδρικών διαταγμάτων, αυτή είναι η σωστή, η κεντρική λογική στην οποία νομίζω ότι συμφωνούν όλα τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας.

Κατά συνέπεια, αυτό το οποίο θα έπρεπε να γίνει, ασχέτως της όποιας νομοθετικής πρωτοβουλίας φέρετε, είναι ακριβώς η επιτάχυνση αυτής της έκδοσης των προεδρικών διαταγμάτων και φυσικά της σύνταξης και της ολοκλήρωσης των σχετικών μελετών.

Και όπως σας είπα στην Επιτροπή και το επαναλαμβάνω και στην Ολομέλεια, θα πρέπει να ξεκινήσετε φτιάχνοντας έναν κατάλογο προτεραιοτήτων ο οποίος να περιλαμβάνει το ποιες είναι εκείνες οι περιοχές NATURA που αντιμετωπίζουν σήμερα τις μεγαλύτερες οικιστικές πιέσεις, δηλαδή ποιες είναι αυτές που κινδυνεύουν να γίνουν Μύκονος, όπως είπατε και εσείς, δηλαδή ποιες είναι αυτές που κινδυνεύουν ενδεχομένως να καταστραφούν ανεπανόρθωτα από οικιστικές πιέσεις.

Θα πρέπει, λοιπόν, να ξεκινήσετε από αυτές τις περιοχές και να προχωρήσετε με πολύ μεγάλη ταχύτητα στη σύνταξη των προεδρικών διαταγμάτων, γιατί τελικά αυτή είναι η δουλειά της εκτελεστικής εξουσίας. Διότι άκουσα και την ομιλία της κυρίας Υπουργού, η οποία αναγνωρίζει την πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των προεδρικών διαταγμάτων και αυτό είναι και το επιχείρημα το οποίο επικαλέστηκε για να δικαιολογήσει την ανάγκη ύπαρξης οριζόντιας ρύθμισης.

Επιτρέψτε μου, όμως, να σας πω ότι αυτή είναι η δουλειά σας, αυτή είναι η δουλειά της εκτελεστικής εξουσίας. Κάντε την, λοιπόν, σωστά και εμείς είμαστε εδώ για να τη στηρίξουμε και να συζητήσουμε και τις λεπτομέρειες των σχετικών προεδρικών διαταγμάτων.

Όσον αφορά τώρα την ουσία του σχεδίου νόμου της βιοποικιλότητας, το θέμα το οποίο έθεσα στην Επιτροπή και θέλω να επαναλάβω και στην Ολομέλεια αποτελεί συνέχεια του προηγούμενου επιχειρήματός μου. Το πρόβλημα ως προς την προστασία της βιοποικιλότητας στη χώρα μας είναι πρόβλημα νομοθετικού κενού ή πρόβλημα έλλειψης πολιτικής βούλησης για να προστατευθεί πραγματικά η βιοποικιλότητα εκεί που έχουμε προσδιορίσει ότι θα πρέπει να προστατευθεί;

Διότι γνωρίζετε πολύ καλά ότι η χώρα μας έχει ένα πολύ εκτενές δίκτυο περιοχών NATURA. Πάρα πολλές από αυτές τις περιοχές είναι αυτό το οποίο αποκαλείται στη διεθνή βιβλιογραφία περί προστασίας της βιοποικιλότητας –θα δανειστώ τον αγγλικό όρο- ως «paper parks», που σημαίνει «πάρκα στα χαρτιά», «γραμμές στο χάρτη», οι οποίες έχουν τραβηχτεί χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια και οι οποίες ορίζουν ένα καθεστώς προστασίας, αλλά χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα ούτε να το εφαρμόσουμε, αλλά ούτε και να το ελέγξουμε.

Η κυρία Υπουργός αναφέρθηκε στο ζήτημα των Πρεσπών λέγοντας πώς είναι δυνατόν να μην έχουμε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο προστασίας για τις Πρέσπες.

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας πω ότι πριν από τρεις εβδομάδες επισκέφθηκα την περιοχή των Πρεσπών και είχα μία συνάντηση με το φορέα διαχείρισης της Λίμνης των Πρεσπών.

Ξέρετε, κύριε Υπουργέ, από πότε έχουν να πληρωθούν οι εννιά εργαζόμενοι του φορέα διαχείρισης; Έχουν να πληρωθούν εδώ και δεκατρείς μήνες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι! Τι συζητάμε, λοιπόν; Τι συζητάμε για νομοσχέδιο-πλαίσιο ή για νομοθετικές παρεμβάσεις, όταν δεν κάνουμε το ελάχιστο, το οποίο είναι να στηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι κάνουν πραγματικά τη δουλειά στο χώρο;

Άρα, επιτρέψτε μου να σας πω ότι το πρόβλημα της προστασίας της βιοποικιλότητας δεν είναι τόσο πρόβλημα νομοθετικού πλαισίου. Εγώ πιστεύω ότι το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου έχει αρκετές σωστές διατάξεις τις οποίες εμείς και θα υπερψηφίσουμε όταν θα γίνει η ψηφοφορία επί των άρθρων. Όμως, πάνω από όλα είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης και φυσικά ζήτημα πόρων.
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Και για να μη μακρηγορώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι όσον αφορά τους πόρους και επειδή αναγνωρίζουμε ότι αυτή τη στιγμή το πλαίσιο δημοσιονομικής ασφυξίας στο οποίο έχουμε περιέλθει, δεν επιτρέπει τη διάθεση σημαντικών πόρων προς αυτή την κατεύθυνση, είναι απολύτως απαραίτητο να σκεφθούμε δημιουργικά για το πώς μπορούμε να αναμίξουμε και να εμπλέξουμε και τον ιδιωτικό τομέα στη διαδικασία προστασίας της βιοποικιλότητας.

Όλη η διεθνής βιβλιογραφία γύρω από αυτό το ζήτημα κατευθύνεται ακριβώς σ’ αυτή τη λογική. Είχαμε ασκήσει κριτική και στην Επιτροπή για το γεγονός ότι το σχέδιο νόμου σας δεν δίνει την απαραίτητη σημασία σ’ αυτή τη προσέγγιση του ζητήματος και ότι επιμένει σε μία κανονιστική λογική, η οποία στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι τόσο αποτελεσματική. Αυτή, λοιπόν, είναι μία συζήτηση που πρέπει να γίνει.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΒΑΪΤΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ)
Κλείνοντας, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, θα έλεγα ότι αυτό το οποίο χρειάζεται είναι να κάνει καλά τη δουλειά της η εκτελεστική εξουσία και να έχουμε πραγματικά εκείνη τη βούληση για να κάνουμε πράξη αυτά τα οποία ψηφίζουμε.

Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)

Καταγγελία του Κ Νασίκα οικονομολόγου μέλους ΔΣ Ελληνικής Εταιρείας Βιομάζας για ψευδή απάντηση του υπουργού οικονομικών σε επερώτηση στη Βουλή

Go to fullsize image

Ο βουλευτής Φλώρινας Σ Κωνταντινίδης είχε καταθέσει την εξής ερώτηση

Προς  τους Υπουργούς: 1) Οικονομικών, 2) Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, 3) Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας  και Ναυτιλίας
Θέμα: Υπέρογκη επιβολή ΦΠΑ 23% στη βιομάζα καύσης pellets
Η βιομάζα  pellets αποτελεί ανανεώσιμη πηγή ενέργειας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμη ύλη. Μπορεί να συνεισφέρει στην επίτευξη των δεσμευτικών στόχων που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για μείωση των ρύπων κατά 20%, για αύξηση της συμμετοχής κατά 20% των Α.Π.Ε. στην παραγωγή ενέργειας και για αύξηση 20% της ενεργειακής απόδοσης.
Παράγεται από γεωργικά και δασικά υπολείμματα  τα οποία υπολογίζονται στη χώρα μας σε εκατομμύρια τόνους που  μένουν αναξιοποίητοι σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην Ευρώπη των 27. Υπολογίζεται ότι 2 κιλά pellets ισοδυναμούν με λίγο λιγότερο από ένα λίτρο πετρελαίου. Ένας τόνος πετρελαίου κοστίζει περίπου 720 ευρώ, ενώ δύο τόνοι πελλέτες 360-440 ευρώ.
Παρόλ΄  αυτά η θέσπιση ΦΠΑ 23% μειώνει την ανταγωνιστικότητα του προϊόντος, ενώ άλλες πηγές όπως το φυσικό αέριο, το οποίο μάλιστα δεν ανήκει στις Α.Π.Ε., διακινείται στην αγορά με 11% ΦΠΑ.
Μάλιστα, σε υπουργική απόφαση του 1993 (ΦΕΚ Β’ 369) στηρίχτηκαν αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες απαγορεύεται η χρήση λεβήτων  pellets στους Νομούς Αττικής και Θεσσαλονίκης.
Το  καθεστώς αυτό αποτελεί ανασταλτικό  παράγοντα στη δημιουργία επενδύσεων για την παραγωγή pellets και στην απώλεια θέσεων εργασίας σε μία συγκυρία άλλωστε που επιβάλλει να δημιουργήσουμε συνθήκες και προϋποθέσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας.
Κατόπιν τούτων ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
Προτίθεται το Υπουργείο Οικονομικών να προβεί σε μείωση του ΦΠΑ της βιομάζας  pellets και σε παροχή φορολογικών κινήτρων όσων επιλέγουν τη χρήση της;
2)  Προτίθεται το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής να συμπεριλάβει στο σχεδιασμό του  για την ανάπτυξη των Α.Π.Ε., ισότιμα, και τη βιομάζα pellets;
3)  Προτίθεται το Υπουργείο  Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας να συμβάλλει στην ενθάρρυνση επενδύσεων pellets μέσω προγραμμάτων και νομοθετικών πλαισίων, όπως μέσω του επικείμενου Αναπτυξιακού  Νόμου;
Αθήνα 27/5/2010
Ο ερωτών Βουλευτής
Ευστάθιος Κωνσταντινίδης
και ο Παπακωνσταντίνου απάντησε ΘΕΜΑ: Μείωση Φ.Π.Α. βιομάζας
Σε απάντηση της με αριθ. πρωτ. 10714/27.5.10 ερώτησης που κατέθεσε ο Βουλευτής κ. Ε. Κωνσταντινίδη ς, σχετικά με το ανωτέρω θέμα σας γνωρίζουμε τα εξής:
Με την Οδηγία 2006/112/ΕΚ, όπως ισχύει, καθορίζεται το πλαίσιο εφαρμογής του φόρου προστιθέμενης αξίας από τα κράτη μέλη της Ε.Ε. Ο πίνακας αγαθών και υπηρεσιών για τα οποία τα κράτη – μέλη δύνανται να εφαρμόσουν μειωμένο συντελεστή Φ.Π.Α., είναι καθορισμένος από τις διατάξεις της παραπάνω Οδηγίας και έχει ενσωματωθεί στο εσωτερικό δίκαιο της χώρας μας, στο Παράρτημα III του ν. 2859/2000 (Κώδικας Φ.Π.Α.), όπως ισχύει.
Η «βιομάζα pellets» ως μη αναφερόμενη στο Παράρτημα αυτό, υπάγεται στον κανονικό συντελεστή Φ.Π.Α. 21% (ο οποίο διαμορφώνεται σε 23% από την 1η Ιουλίου 2010).
Επισημαίνουμε δε, ότι η υπαγωγή της στο μειωμένο συντελεστή Φ.Π.Α. 10% (ο οποίος διαμορφώνεται σε 11% από την 1η Ιουλίου 2010) δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί, με δεδομένο ότι οι διατάξεις του κώδικα Φ.Π.Α. αποτελούν ενσωμάτωση των διατάξεων της παραπάνω κοινοτικής Οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ ΘΑ ΣΥΝΙΣΤΟΥΣΕ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΣΗ.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
————————————————————————–
-Ουδέν αναληθέστερον. Καμία παρέκκλιση κύριε ψευδόμενε.
Για τις ΑΠΕ οι χώρες έχουν δικαίωμα να έχουν χαμηλό ΦΠΑ.
Ενδεικτικά επίπεδα ΦΠΑ στα πέλλετς χωρών της ΕΕ:
Ιταλία 10%
Γαλλία 5,5%
Αυστρία 10%
Γερμανία 7%
Αγγλία 5%
Ιδού και η απάντηση από Ευρωπαίο αξιωματούχο. Τα πέλλετς ανήκουν στα «προϊόντα» που παράγονται από βιομάζα και υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 4401 και ΣΟ 4402 της οδηγίας 2003/96/ΕC – http://www.ebb-eu.org/legis/OJ%20taxation%20EL.pdf

Η ανάπτυξη των πέλλετς στην Ευρώπη είναι πρωτοφανής. Στην Ελλάδα, προκειμένου να μην πληγούν συμφέροντα ορυκτών καυσίμων έχουν θεσπιστεί από τα 2 κόμματα με την σιωπή και των άλλων, ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΑΝΤΙΚΙΝΗΤΡΑ:
- Απαγόρευση λέβητα pellets σε Αττική, Σαλαμίνα και Ν. Θεσ/νίκης (τα μοναδικά σημεία στον κόσμο με ολική απαγόρευση ΑΠΕ!!!).

- Υψηλό ΦΠΑ 23% στα Εγχώρια pellets, ενώ για το ανταγωνιστικό εισαγόμενο Φυσικό Αέριο ΦΠΑ 11%!!! (κατά τα άλλα… υποστηρίζουμε τις ΑΠΕ!!!).

- Ανυπαρξία κινήτρων αγοράς λέβητα – σόμπας βιομάζας, σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες της ΕΕ-27 (ακόμα και στην Κύπρο που στερείται εργοστασίων παραγωγής pellets και εργοστασίων λεβήτων βιομάζας. Σχετικά κονδύλια ΕΣΠΑ προοριζόμενα για ΑΠΕ & ΕΞΕ στην χώρα μας, εδόθησαν σε αγορά πανάκριβων εισαγόμενων κλιματιστικών !!!).

- Ανυπαρξία ενημέρωσης κοινού και Υπηρεσιών για τους λέβητες βιομάζας. Αποτέλεσμα τούτου είναι να έχουμε συχνά φαινόμενα διώξεων και μη αδειοδοτήσεων Νομαρχιών σε εργοστάσια και οικίες που έχουν εγκαταστήσει λέβητες pellets.

- Ανυπαρξία ελέγχων στην αλόγιστη καύση χιλιάδων τόνων αγροτικών υπολειμμάτων. (κλαδοδέματα, στελέχη καλαμποκιού- βαμβακιού κλπ.).

Έτσι σήμερα σταμάτησαν την λειτουργία 2 εργοστάσια παραγωγής πέλλετς και (υπο)λειτουργούν 3 στην χώρα, με κύριο ενδιαφέρον την εξαγωγή προς Ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως την Ιταλία. Το συνεχόμενα αυξανόμενο όμως μεταφορικό κόστος και η δυναμική είσοδος πρώην Γιουγκοσλαβικών και Σοβιετικών Δημοκρατιών στον χώρο, δεν δίνουν περιθώρια και ελπίδες για βιωσιμότητα στο μέλλον.

Παράλληλα βρίσκονται σε στάδια ανέγερσης και αποπεράτωσης άλλα 3 εργοστάσια, ενώ υπήρξε ενδιαφέρον από πολλούς υποψήφιους επενδυτές για αξιοποίηση των ξυλουργικών υπολειμμάτων στην περιοχή τους

Όμως και ο κλάδος των λεβητοποιών βιομάζας ευρίσκεται εν αναμονή άρσης των αντικινήτρων. Η Ελλάδα, με παράδοση στην καύση ελαιοπυρήνα, ήταν από τις πρώτες χώρες που ανέπτυξε σοβαρή λεβητοποιία στερεών καυσίμων. Ήδη έχουν προσαρμόσει την εστία καύσης και την φιλοσοφία των λεβήτων ελαιοπυρήνα, σε λέβητα pellets. Την περίοδο που εδόθησαν κίνητρα στην Κύπρο ανέπτυξαν σημαντική δραστηριότητα. Ενδεχόμενη ύπαρξη κινήτρων και στην χώρα μας θα επιφέρει ιδιαίτερη ανάπτυξη και στον κλάδο αυτό.

Και έτσι, με την πολιτική βρωμιά, χάνονται τουλάχιστον 1.000 θέσεις εργασίας στην χώρα, δεν αξιοποιείται ορθολογικά η βιομάζα, δεν συναθροίζουμε κάποιες ποσότητες στους στόχους Κιότο, 2010, 2020 για περιορισμό ρύπων.
Χαιρετίσματα λοιπόν στην εξουσία.
Χαιρετίσματα στους ψεύτες και τα υποχείρια συμφερόντων πολιτικάντια όντα.

Κώστας Νασίκας
Οικονομολόγος
Μέλος ΔΣ Ελληνικής Εταιρείας Βιομάζας
Δείτε τη σχετική παρέμβαση Κακλαμάνη στη Βουλή

Μου ζητήθηκε από φίλο σε φορουμ και το παρουσιάζω

Η κυρία Μπιρμπίλη κάθε άλλο παρά πρωοθεί αποτελεσματικά την πράσινη ανάπτυξη

από την ειδησεογραφία

http://www.euro2day.gr/chameleon/139/articles/576337/ChameleonArticle.aspx

Η ΤΤΕ στην πρόσφατη έκθεσή της για το 2009 – 2010 κάνει ιδιαίτερη μνεία στο θέμα, επισημαίνοντας ότι το μοντέλο αυτό θα αξιοποιήσει τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της χώρας όσον αφορά στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και θα επεκτείνει τις οικονομικές προοπτικές της, ενώ παράλληλα θα κινητοποιήσει σημαντικά κεφάλαια και ανθρώπινους πόρους.

Καλά όλα αυτά σε θεωρητικό επίπεδο. Αρκεί να μη «σκοντάψουν» σε μικροσυμφέροντα και σκοπιμότητες, ίδιον της ελληνικής πραγματικότητας, και παραμείνουν τελικά ευσεβείς πόθοι.

Ήδη, το ΥΠΕΚΑ έχει καταφέρει να βάλει απέναντί του δύο σημαντικές ομάδες επενδυτών οι οποίοι σχετίζονται με την «πράσινη ανάπτυξη»: τους επενδυτές που ενδιαφέρονται να προωθήσουν φωτοβολταϊκά συστήματα και εκείνους που ενδιαφέρονται για τα θαλάσσια offshore αιολικά πάρκα. Οι μεν πρώτοι κρίνουν ότι θα έπρεπε να είναι πιο τολμηρή η κρατική πολιτική για τη συμμετοχή της ενέργειας από φωτοβολταϊκά στο 12%, ενώ οι δεύτεροι βλέπουν με καχυποψία την πρόθεση της Πολιτείας να κρατήσει στην ευθύνη της την ανάπτυξη των έργων αυτών και να τα μοιράσει στη συνέχεια μέσω διαγωνισμών.

Βλέπουμε ότι δυο σημαντικές ομάδες επενδυτών στον χώρο της ενέργειας έχουν ενοχληθεί από την υπουργό. Η ατολμία της υπουργού έχει κόστος στη προσέλκυση επενδύσεων και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία η Ελλάδα δεν διαθέτει και πολλούς τομείς που θα μπορούσαν να προσελκύσουν επενδύσεις οπότε διπλό το κακκό!!

«Η ΝΔ έχασε που δεν δημιούργησε υπουργείο Περιβάλλοντος

Η ΝΔ πρέπει να σηκώσει ψηλά τη σημαία της στα ζητήματα του περιβάλλοντος, τονίζει  σε συνέντευξη της στη Voria.gr,  η πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής στη Θεσσαλονίκη, Λιάνα Γούτα, η οποία ασκεί παράλληλα κριτική στην κυβέρνηση για έλλειψη αναπτυξιακών πρωτοβουλιών που θα δώσουν ανάσα στην οικονομία.

Η Νέα Δημοκρατία μετά από πολλές διεργασίες δημιούργησε τομέα περιβάλλοντος. Επειδή έχετε ασχοληθεί πολλά χρόνια με αυτό το θέμα πιστεύετε ότι μπορούμε να περιμένουμε σημαντικές πρωτοβουλίες από τη ΝΔ στα περιβαλλοντικά ζητήματα;

Η ΝΔ ξεκινάει να κερδίσει το χαμένο έδαφος στον τομέα του περιβάλλοντος και του νέου μοντέλου της αειφόρου ανάπτυξης, καθώς τα προηγούμενα χρόνια άφησε τις υπόλοιπες παρατάξεις να μονοπωλούνε τη συζήτηση για το περιβάλλον. Και δεν αναφέρομαι μόνο σε θέματα ουσίας αλλά ακόμα και για την επικοινωνιακή της τακτική σε αυτόν τον τομέα. Ωστόσο η ΝΔ μπορεί να σηκώσει ψηλά τη σημαία της στα ζητήματα του περιβάλλοντος.

  Πρώτον γιατί αποτελεί τον καλύτερο εκφραστή της ευρωπαϊκής πολιτικής, μιας πολιτικής μέσα από την οποία η Ε.Ε. ανοίγει δρόμους στα περιβαλλοντικά ζητήματα, καινοτομεί και πρωτοπορεί και τα αναγάγει σε ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα για εξαγωγή τεχνολογίας, για ανάπτυξη, για θέσεις εργασίας.
 
Δεύτερον, γιατί το σύνολο της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς, υπό το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, στο οποίο ανήκει και η ΝΔ, έχει αναγάγει το θέμα περιβάλλον και ενέργεια σε μια από τις πέντε προτεραιότητες για τη τρέχουσα θητεία του Ευρωκοινοβουλίου.

Και τρίτον για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των νεοδημοκρατών οι οποίοι είναι ήδη μπροστά, ενημερωμένοι και ευαίσθητοι στο θέμα αυτό.

Το σημερινό υπουργικό συμβούλιο περιλαμβάνει για πρώτη φορά θώκο υπουργού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής. Κρίνετε θετικά αυτή την κυβερνητική επιλογή; Μήπως η χώρα μας άργησε να προχωρήσει στη δημιουργία ανάλογου υπουργείου;

Η δημιουργία ενός υπουργείου Περιβάλλοντος είναι ένα θετικό βήμα με τα σημερινά δεδομένα και πιστεύω ότι η ΝΔ «έχασε» από το γεγονός ότι δεν προχώρησε νωρίτερα σε κάτι τέτοιο. Με τη δημιουργία ενός ξεχωριστού υπουργείου η σημειολογία πλέον υπηρετείται. Τώρα όμως πρέπει να υπηρετηθεί και η ουσία, με στελέχωση, κατάλληλη εσωτερική δομή και αρμοδιότητες του υπουργείου, ουσιαστικές δράσεις και μέτρα υπέρ του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συμπλήρωσε ήδη 5 μήνες στη διακυβέρνηση της χώρας. Πως κρίνετε τα πρώτα δείγματα γραφής του;

Το ΠΑΣΟΚ πριν τις εκλογές δημιούργησε φρούδες ελπίδες στους Έλληνες σε σχέση με τα αναγκαία μέτρα και τις λύσεις που υποτίθεται πως είχε έτοιμες. Μάλιστα υποσχέθηκε ότι η πολιτική του δε θα ήταν ιδιαίτερα σκληρή, ούτε εισπρακτική. Σας θυμίζω τη φράση του σημερινού πρωθυπουργού “λεφτά υπάρχουν” ως απάντηση στα δύσκολα μέτρα που πρότεινε τότε η ΝΔ, αλλά και το επικοινωνιακό τρικ του προγράμματος των 100 πρώτων ημερών, που όπως φάνηκε δεν ήταν παρά μια κίνηση δημιουργίας εντυπώσεων. Έτσι, το ΠΑΣΟΚ καλλιέργησε υπερβολικές προσδοκίες που μέρα με τη μέρα ξεθωριάζουν, καθώς ήδη συμπλήρωσε 5 μήνες στη διακυβέρνηση της χώρας.

Τα νομοσχέδια των 100 πρώτων ημερών χάθηκαν στην πορεία, η απόσυρση των αυτοκινήτων «αποσύρθηκε», η διαδικασία κατάθεσης των βιογραφικών στο opengov.gr εκφυλίστηκε προς όφελος των κομματικών ημετέρων, οι μεγάλες καθυστερήσεις στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού, που όφειλε να λειτουργεί με γοργούς ρυθμούς, οι δημοσιοποιημένες διαφωνίες κορυφαίων κυβερνητικών  στελεχών σε κρίσιμα ζητήματα, έδωσαν την εικόνα μιας ασυντόνιστης ομάδας, σε μια κρίσιμη καμπή για την Ελλάδα. Η νέα κυβέρνηση είναι αλήθεια ότι βρέθηκε σε μια δύσκολη συγκυρία, αλλά καθυστέρησε σε μεγάλο βαθμό στη λήψη αποφάσεων και μέτρων. Αλλά μια καθυστέρηση σε περίοδο κρίσης επιβαρύνει και επιδεινώνει γεωμετρικά την ήδη δύσκολη κατάσταση και μπορεί να αποδειχθεί τραγικά  επικίνδυνη. Έτσι, αν είχαν παρθεί νωρίτερα τα κατάλληλα μέτρα, θα μπορούσαν να ήταν ηπιότερα και σήμερα να έχουν αρχίσει να αποδίδουν ήδη.

Επίσης πολύ βασική παράμετρος είναι το γεγονός ότι η έμφαση δόθηκε σε φοροεισπρακτικά μέτρα, ενώ δεν βλέπουμε αντίστοιχα τα αναπτυξιακά μέτρα που θα έδιναν την πραγματική ανάσα στην οικονομία και θα την γλύτωναν από την ασφυκτική κατάσταση που διαμορφώνεται όταν μέτρα όπως αυτά που ανακοινώθηκαν ‘στεγνώνουν’ την αγορά και την τσέπη του πολίτη.

Το 2007 ήσαστε υποψήφια βουλευτής της ΝΔ στη Α’ Θεσσαλονίκης. Πρόσφατα τοποθετηθήκατε πρόεδρος του παραρτήματος του Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής στη συμπρωτεύουσα. Τι πιστεύετε πως χαρακτηρίζει την παρουσία σας στα κοινά; Σκέφτεστε μια εκ νέου υποψηφιότητα για το Κοινοβούλιο και ποιες είναι οι προτεραιότητες σας στο άμεσο μέλλον; 

Αν μιλήσω γενικότερα, για την εμπλοκή μου στην κεντρική πολιτική κατά τις εκλογές του 2007, αλλά και κατόπιν με τη συνεχή διατύπωση δημόσιου λόγου και παρεμβάσεων, θεωρώ ότι το πιο σημαντικό εφόδιο από οποιαδήποτε  θέση ή ρόλο, είναι το τεχνοκρατικό υπόβαθρο, η επαγγελματική εμπειρία μου από δυο δεκαετίες δουλειάς στις δύσκολες συνθήκες της βιομηχανίας, η εμπειρία μου από τη θητεία στα κέντρα λήψης αποφάσεων και χάραξης της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27, αλλά και τα «μαθήματα ζωής» ως εργαζόμενη σύζυγος και μητέρα.
Αυτή τη στιγμή επιθυμώ να ανταποκριθώ στα νέα μου καθήκοντα στο Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής στη Θεσσαλονίκη, κάτι που είναι μεγάλη τιμή και ευθύνη για μένα.  Πέρα από αυτά να προσφέρω στην προσπάθεια που κάνει το κόμμα για αναδιοργάνωση ενόψει και του επερχόμενου συνεδρίου και να συνεχίσω να συμβάλλω με την παρουσία και το λόγο μου στη νέα προσέγγιση της ΝΔ για το περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη.

Η κα Λιάνα Γούτα είναι Χημικός Μηχανικός, Σύμβουλος Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης και πρόσφατα ανέλαβε Πρόεδρος του παραρτήματος Θεσσαλονίκης του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής

 
http://www.voria.gr/details.php?id=13207

Κυριάκος Μητσοτάκης ‘ Να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό’

http://www.kmitsotakis.gr/doc_view.cfm?ID=1295

Συνέντευξη στη Free Sunday και στον Νίκο Παπαδημητρίου

Από την Κοπεγχάγη, όπου εκπροσώπησε τη ΝΔ, στις συζητήσεις για την Κλιματική Αλλαγή, ο νέος τομεάρχης Πολιτικής Ευθύνης Περιβαλλοντικής Πολιτικής και βουλευτής Β’ Αθηνών Κυριάκος Μητσοτάκης απάντησε στα ερωτήματά μας, και όχι μόνο για το πλανητικό κλίμα… Με τελικό ζητούμενο την άσκηση υπεύθυνης, σοβαρής αντιπολίτευσης, προκρίνει αυτοκριτική για τα λάθη του παρελθόντος, σύνθεση απόψεων αλλά και αξιοποίηση όλου του στελεχιακού δυναμικού της παράταξης, όπως επί λέξει επισημαίνει. Επαναλαμβάνει ότι άλλος είναι ο ρόλος της κ. Ντόρας Μπακογιάννη και άλλος ο δικός του, ενώ υπογραμμίζει ότι είναι νωρίς να κριθεί ο Αντώνης Σαμαράς. Σε ό,τι αφορά τον εκλογικό νόμο, προτείνει να ανοίξει η σχετική συζήτηση και μέσα στο κόμμα του, είναι πάντως σταθερός υποστηρικτής του γερμανικού μοντέλου

Παρότι δεν είναι το κυρίαρχο θέμα που απασχολεί τον τόπο, θα ήθελα, κ. Μητσοτάκη, να ξεκινήσουμε τη συνέντευξή μας από τα …εσωκομματικά. Ένα μήνα σχεδόν, μετά την εκλογή του κ. Σαμαρά, η φασαρία εντός της ΝΔ δεν λέει να ησυχάσει, οι πιο απαισιόδοξοι δε, προβλέπουν ότι οι σχέσεις των δύο βασικών διεκδικητών της ηγεσίας του κόμματος δεν γίνεται να αποκατασταθούν, με αντίστοιχες επιπτώσεις και στο πολιτικό σκηνικό. Οι δικές σας εκτιμήσεις ποιες είναι;

Οι τελευταίοι δύο μήνες ήταν ιδιαίτερα επίπονοι για όλους μας. Και για τα στελέχη και για τους ψηφοφόρους μας. Το εύρος της εκλογικής ήττας στις εθνικές εκλογές θα σας έλεγα ότι το έκανε περισσότερο επίπονο. Από εδώ και πέρα σημασία έχει πως θα κάνουμε και πάλι τη Νέα Δημοκρατία κυρίαρχη πολιτική δύναμη. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρξει σύνθεση απόψεων και ιδεών, αξιοποίηση όλου του στελεχιακού δυναμικού της παράταξης. Θα πρέπει να ασκήσουμε σοβαρή και υπεύθυνη αντιπολίτευση. Πρέπει επίσης να ενισχύσουμε τον προγραμματικό μας λόγο. Με νέες ιδέες, νέα πρόσωπα και νέα πολιτική. Δεν θα είμαστε όμως αξιόπιστοι απέναντι σε αυτούς που μας εγκατέλειψαν εάν δεν ασκήσουμε και αυτοκριτική για τα λάθη που κάναμε ως κυβέρνηση. Στις εκλογές του Οκτωβρίου χάσαμε όχι μόνο τον μεσαίο χώρο αλλά και μέρος των λαϊκών στρωμάτων. Σε όλα αυτά θα πρέπει να δοθούν ειλικρινείς και σοβαρές απαντήσεις.

Και για τις σχέσεις Σαμαρά –Μπακογιάννη;

Νομίζω ότι πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα. Άλλος είναι ο ρόλος της κυρίας Μπακογιάννη και άλλος ο δικός μου. Η κυρία Μπακογιάννη διεκδίκησε την προεδρία του κόμματος και έλαβε 300.000 ψήφους. Εγώ είμαι ένας απλός βουλευτής που θέτει τον εαυτό του στην διάθεση του κόμματος και να προσφέρω εφόσον κρίνει ότι μπορεί να με αξιοποιήσει. Αρκετά από τα σενάρια που διακινούνται στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.

Ο νέος πρόεδρος του κόμματός σας έχει δώσει τα πρώτα δείγματα αντιπολιτευτικής κριτικής, με έμφαση στα οικονομικά. Ορισμένοι, εντός της ΝΔ, δεν έχουν πεισθεί ακόμη από όσα άκουσαν ως τώρα και θέλουν να ακούσουν περισσότερα. Εσείς;
Είναι νωρίς ακόμη να κρίνουμε το νέο Πρόεδρο. Σημασία έχει από εδώ και πέρα όλοι μας να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό. Το χρωστάμε στην ιστορία μας, στους ψηφοφόρους μας και στους Έλληνες πολίτες.

Δεν χωρεί αμφιβολία για τη σοβαρότητα της οικονομικής κατάστασης, έχουν ωστόσο διαμορφωθεί δύο (ή και τρεις) διαφορετικές σχολές… σκέψης για την προτεινόμενη θεραπεία, ακόμη δε, και μέσα στην κυβέρνηση. Εσείς, ποια θεραπεία προκρίνετε;

Συνήθως, οι μέχρι τώρα θεραπείες είχαν ως αποτέλεσμα να πληρώνουν το λογαριασμό οι πολίτες. Εγώ προτείνω μια εναλλακτική θεραπεία. Να την πληρώσει ο σπάταλος δημόσιος τομέας. Να την πληρώσει η γραφειοκρατία και η διαφθορά που ζει και βασιλεύει στο Κράτος. Αν δεν συμμαζέψουμε πρώτα τα του οίκου μας με ποια πολιτική αξιοπιστία θα ζητήσουμε από τους πολίτες να κάνουν θυσίες για να αντιμετωπιστεί το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας; Πως θα πείσουμε τους φορολογούμενους να δώσουν κάτι παραπάνω όταν υπάρχουν δεκάδες δημόσιοι οργανισμοί που ως μόνο σκοπό έχουν την σπατάλη και το βόλεμα της εκάστοτε κομματικής γραφειοκρατίας; Άρα απαιτείται μια ριζοσπαστική πολιτική που στόχο θα έχει όχι αυτούς που συνήθως πληρώνουν το «μάρμαρο» αλλά το γραφειοκρατικό, διεφθαρμένο και σπάταλο κράτος.

Ποιο, κατά τη γνώμη σας, πρέπει να είναι το επόμενο βήμα από τη σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών για την αντιμετώπιση της διαφθοράς;

Εγώ περιμένω πράξεις και όχι λόγια. Οι πολίτες περιμένουν από τον πολιτικό κόσμο συγκριμένες πρωτοβουλίες και όχι διακηρύξεις. Και θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Πριν από τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια της συνταγματικής αναθεώρησης είχα αναλάβει με τον Ανδρέα Λοβέρδο μια πρωτοβουλία για να συζητηθεί η αλλαγή της διάταξης περί ευθύνης υπουργών. Για να γίνει αυτό απαιτούνταν 50 υπογραφές συναδέλφων μας. Ξέρετε πόσες υπογραφές συγκεντρώσαμε; Μόνο 13. Γι’ αυτό τονίζω ότι απαιτούνται συγκεκριμένες πράξεις και όχι γενικόλογες διακηρύξεις.

Στην ίδια συνάντηση, όμως, καταγράφηκε και η διαφωνία μεταξύ των κ. Παπανδρέου και Σαμαρά για το γερμανικό εκλογικό νόμο. Το ΠΑΣΟΚ, θυμίζοντας παλαιότερες θέσεις του κ. Καραμανλή και της κ. Μπακογιάννη υπέρ του συγκεκριμένου μοντέλου, κατηγορεί τώρα τον πρόεδρό σας για ασυνέπεια θέσεων. Ποιο είναι το μοντέλο που ταιριάζει περισσότερο στα ελληνικά δεδομένα, κ. Μητσοτάκη;

Προσωπικά έχω ταχθεί δημόσια υπέρ του γερμανικού εκλογικού συστήματος και της ανάγκης να πάμε σε μικρότερες εκλογικές περιφέρειες. Οι μικρότερες περιφέρειες ευνοούν την πιο άμεση σχέση πολίτη και πολιτικού και αποδυναμώνουν τους «ενδιάμεσους» που μπορεί να θέλουν να παίξουν ένα ρόλο στις βουλευτικές εκλογές. Όμως η συζήτηση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου είναι ανάγκη να ανοίξει και μέσα στην Νέα Δημοκρατία. Είναι μία ευκαιρία να ακουστούν όλες οι απόψεις, να κατατεθούν προτάσεις και να αποδείξουμε στην πράξη ότι μπορεί να υπάρξει σύνθεση ιδεών και διαφορετικών απόψεων για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Πάντως είτε καταλήξουν είτε όχι τα δύο μεγάλα κόμματα σε συνεννόηση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου, μπορούμε να προχωρήσουμε σε κάτι άμεσο: να σπάσουμε την αχανή Β΄ Αθηνών σε τρεις μικρότερες περιφέρειες. Είναι κάτι που έχω προτείνει και εγώ και θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό αλλά τώρα που επανέρχεται το ζήτημα στην επικαιρότητα είναι μία καλή ευκαιρία να το προχωρήσουμε.

Κλείνοντας, το θέμα που κυριάρχησε διεθνώς την εβδομάδα αυτή, είναι η Συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης. Εσείς βρεθήκατε εκεί, ενώ μόλις αναλάβατε και τον τομέα περιβάλλοντος, στο κόμμα σας. Ποιες οι προτεραιότητές σας;

Είναι γνωστό ότι ασχολούμαι με τα ζητήματα του περιβάλλοντος και της πράσινης ανάπτυξης από την αρχή της πολιτικής μου πορείας. Είμαι από τους λίγους εντός Νέας Δημοκρατίας που προσπάθησαν τα προηγούμενα χρόνια να αναδείξουν την πολιτική σημασία αυτών των θεμάτων και να τα εντάξω στις προτεραιότητες του κόμματος και της κυβέρνησής μας. Δυστυχώς τότε δεν το κάναμε στο βαθμό που θα μπορούσαμε αλλά πιστεύω ότι από εδώ και στο εξής η ΝΔ οφείλει να κάνει αισθητή την παρουσία της σε αυτόν τον τομέα. Εάν πραγματικά θέλουμε μία σύγχρονη κεντροδεξιά παράταξη δεν μπορούμε να εκχωρήσουμε το μονοπώλιο της ευαισθησίας για τα ζητήματα αυτά στους αντιπάλους μας. Κατά συνέπεια, πρέπει να εντάξουμε ξεκάθαρα στο περιβάλλον και την πράσινη ανάπτυξη στον πολιτικό λόγο και τις προγραμματικές μας θέσεις και δικός μας στόχος είναι να συνεχίσω να συμβάλλω σε αυτήν την προσπάθεια.

Η απογοήτευση του Θοδωρή Σκυλακάκη για τα αποτελέσματα της διάσκεψης της Κοπεγχάγης

http://www.skylakakis.gr/%ce%b1%ce%b8%ce%ae%ce%bd%ce%b1-%cf%83%ce%ac%ce%b2%ce%b2%ce%b1%cf%84%ce%bf-%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b3%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%b3%ce%bf%ce%ae%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7/

Διάβασα το κείμενο της «συμφωνίας της Κοπεγχάγης». Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια κακά μεταμφιεσμένη αποτυχία. Το κείμενο αυτό δεν έγινε καν αποδεκτό από τη διάσκεψη, οι μόνοι ευτυχείς είναι οι κινέζοι, οι οποίοι θεωρούν ότι «όλοι θα πρέπει να είναι χαρούμενοι»… «μετά από διαπραγματεύσεις και τα δύο μέρη κατάφεραν να διατηρήσουν την αδιαπραγμάτευτη τους βασική θέση. Για τους κινέζους αυτή ήταν η κυριαρχία μας και το εθνικό μας συμφέρον». (Μήπως υπήρχε απειλή εισβολής της Greenpeace στην Κίνα και δεν το είχαμε καταλάβει!)

Στην Αμερική το θέμα –αν κρίνω από το CNN- περνάει στα ψιλά. Η είδηση έχει λιγότερο χώρο στην πρώτη σελίδα του CNN Home από  «την ιστορία ενός ηρωικού σκύλου». Οι Ευρωπαίοι ηγέτες εμφανίζονται συγκρατημένα ικανοποιημένοι. Από τι; Ο Μπαρόζο πολύ λιγότερο. Κατά τη δική μου γνώμη η Ευρώπη θα μπορούσε να αρνηθεί να συμμετάσχει σ’ αυτό το κείμενο. Θα το επισυνάψω στο σύνολό του για να καταλάβετε γιατί αντιδρώ έτσι. Αν διαβάσετε το κείμενο του Συμβουλίου και αυτό το Ευρωκοινοβουλίου και αυτό της Κοπεγχάγης, όλοι οι στόχοι της Ένωσης υποβαθμίστηκαν ή εξαφανίστηκαν.

Δυστυχώς ο είναι ισχυρότατος ο κίνδυνος η Ευρώπη να υποστεί τις συνέπειες των μειώσεων, που η ίδια αποφάσισε και αν δεν αλλάξει κάτι στη νοοτροπία των κινέζων, των αμερικανών και του αραβικού κόσμου, να μην αποτρέψουμε την ανεπιστρεπτί αλλαγή του κλίματος. Ακόμα και αν οι πιθανότητες να υπάρξει κλιματική καταστροφή ήταν πολύ μικρότερες απ’ ότι φαίνεται ότι είναι, ακόμα και αν οι σκεπτικιστές είχαν δίκιο, πάλι θα έπρεπε να κάνουμε μια πολύ περισσότερο φιλόδοξη πολιτική ως «ασφαλιστήριο συμβόλαιο».

Στην προτελευταία συνάντηση με την ινδική αντιπροσωπεία τους έθεσα το εξής ερώτημα. Οι φτωχοί των αναπτυσσόμενων χωρών θα είναι οι πρώτοι που θα χάσουν από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν όμως και περιοχές πολύ πλουσιότερες από τον μέσο όρο και ομάδες ανθρώπων με επίπεδο ζωής αφάνταστα καλύτερο από το μέσο όρο. Αυτοί κυρίως θα επωφεληθούν από την πολιτική της ανάπτυξης με βάση τους υδρογονάνθρακες –ιδίως αν οι αναπτυγμένες χώρες κάνουν τις μειώσεις που οφείλουν- εις βάρος του υπόλοιπου πλανήτη. Οι Ινδοί μου απάντησαν ότι το πρόβλημα αυτό θα το επιλύσουν με το δικό τους τρόπο στο εσωτερικό των δημοκρατιών τους. Σωστή απάντηση για τις δημοκρατίες όπως η Ινδία. Πόσο όμως ισχύει στο σύνολο των αναπτυσσόμενων χωρών;

Με το βλέμμα και τις ελπίδες στραμμένα στην Κοπεγχάγη

http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=48140

Γράφει η Λιάνα Γούτα*
www.lianagouta.gr

Η πορεία προς την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών μοιάζει να οριοθετείται από τα ονόματα πόλεων στα οποία η παγκόσμια κοινότητα συγκεντρώνεται και συζητά το μείζον αυτό θέμα.

 

Κιότο, Μπαλί, Μπαγκόκ, Κοπεγχάγη. Κι επειδή πρόκειται για τη μεγαλύτερη απειλή που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η ανθρωπότητα, μεγαλύτερη ακόμα και από τις οικονομικές κρίσεις ή τις τρομοκρατικές απειλές, σε λίγες μέρες όλα τα βλέμματα θα στραφούν στην Κοπεγχάγη, στη σύνοδο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών όπου η διεθνής κοινότητα καλείται να λάβει κρίσιμες αποφάσεις και να συνάψει μια νέα διεθνή συμφωνία για τη μετά Κιότο εποχή, από το 2012 και έπειτα.
Η συνθήκη του Κιότο μπήκε στη ζωή μας για περισσότερο από μια δεκαετία τώρα. Συμφωνήθηκε το 1997, αλλά η ισχύς της ξεκίνησε το 2005, με 141 χώρες να υπογράφουν το πρωτόκολλο. Ακολούθησαν μερικές ακόμα, με σημαντικότερη προσχώρηση αυτή της Αυστραλίας το 2007, ενώ οι ΗΠΑ είναι η μόνη αναπτυγμένη χώρα που έμεινε εκτός της συμφωνίας.
Με βάση τη συνθήκη, οι βιομηχανοποιημένες χώρες, με μια διορία επτά ετών, ως το 2012, δεσμεύτηκαν νομικά να περιορίσουν τις εκλύσεις αερίων του θερμοκηπίου κατά 5% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση των 15, η υποχρέωση αυτή αφορούσε μείωση κατά 8%.
Στα χρόνια που ακολούθησαν από τις πρώτες συζητήσεις για το πρωτόκολλο του Κιότο, πολλά άλλαξαν και πλέον η κλιματική αλλαγή μπήκε για τα καλά στη ζωή μας. Και δεν είναι μόνο οι ειδικοί της βιομηχανίας, της επιστήμης ή της πολιτικής που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης, αλλά πλέον όλοι οι πολίτες αρχίζουν να κατανοούν και να εξοικειώνονται με όρους όπως αέρια του θερμοκηπίου, χρηματιστήριο ρύπων, εξοικονόμηση ενέργειας. Από τις μεγαλύτερες αλλαγές, το γεγονός ότι το “αθώο” μέχρι πρότινος διοξείδιο του άνθρακα, που υπάρχει παντού γύρω μας, αναδείχθηκε στον “νούμερο ένα” εχθρό του περιβάλλοντος αλλά και της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης, αν συνεχίσουμε τον σημερινό τρόπο ζωής και αν όλος ο πλανήτης δεν λάβει δραστικά μέτρα! Γιατί αυτός ο “νούμερο ένα” εχθρός της ανθρωπότητας, το διοξείδιο του άνθρακα, αλλά και τα υπόλοιπα αέρια του θερμοκηπίου, δεν γνωρίζουν σύνορα και άρα από όπου κι αν εκπέμπονται καταλήγουν στα ψηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας διαταράσσοντας την ισορροπία και τελικά εκθέτοντας τη γη σε μια επικίνδυνη αύξηση της θερμοκρασίας.
Κάθε καινούργια επιστημονική μελέτη φέρνει στο φως όλο και χειρότερες διαπιστώσεις, όλο και χειρότερες προβλέψεις. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και προσπαθούν να θέσουν σε συναγερμό αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις. Οι πολιτικοί καλούνται να κατανοήσουν το μέγεθος του προβλήματος και να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις. Ίσως τις πιο κρίσιμες αποφάσεις όλου του πολιτικού τους βίου, μιας και αυτές αφορούν στο μέλλον και την επιβίωση της ανθρωπότητας.
Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι αποφάσεις συνεπάγονται μεγάλες αλλαγές στο σύγχρονο τρόπο ζωής και ανάπτυξης. Κάτι στο οποίο πρέπει να συναινέσουν και να συμμετάσχουν όχι μόνο οι βιομηχανίες, οι επιχειρήσεις, τα κράτη και οι λειτουργοί τους, αλλά και όλη η κοινωνία, ο κάθε πολίτης. Βεβαίως, η κοινωνία φαίνεται να επιδεικνύει μια ευαισθησία που όλο και μεγαλώνει το τελευταίο διάστημα και άρα ωριμάζει στο να δεχθεί αλλαγές στις συνήθειες της καθημερινότητάς της.
Στην Κοπεγχάγη ωστόσο το “μαχαίρι” το έχουν οι πολιτικοί. Αυτοί είναι που οφείλουν να ακούσουν τους επιστήμονες, να κατανοήσουν την κρισιμότητα της κατάστασης και να προχωρήσουν σε γενναίες αποφάσεις. Η στάση η δική τους και των χωρών τους θα κρίνει το αν η Κοπεγχάγη θα μείνει στην ιστορία ως επιτυχής σταθμός στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.
Τα κράτη που συμμετέχουν έχουν διαφορετικές αφετηρίες, αλλά πρέπει να βρουν τρόπο να συγκλίνουν σε έναν κοινό και φιλόδοξο στόχο…
- Η ΕΕ προσέρχεται στη σύνοδο με τον αέρα του πρωτοπόρου και με την εμπειρία της επιτυχούς ως τώρα εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο. Μάλιστα, μετά από μεγάλες και μακρόχρονες διαβουλεύσεις και συμφωνίες, προσέρχεται στην Κοπεγχάγη έχοντας ήδη στις βαλίτσες της μια νομική δέσμευση για μείωση των εκπομπών κατά 20% μέχρι το 2020, εντός της ΕΕ, ενώ στην περίπτωση που υπάρξει διεθνής συμφωνία, είναι έτοιμη να δεσμευτεί για ακόμα μεγαλύτερη μείωση, της τάξης του 30%. Βεβαίως στην ΕΕ τα ερωτηματικά είναι ακόμα πολλά και οι διαπραγματεύσεις δίνουν και παίρνουν για ζητήματα όπως π.χ. ποιο θα είναι το ύψος της χρηματοδότησης προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, από πού θα βρεθούν τα χρήματα, πώς θα κατανεμηθεί η οικονομική συνεισφορά στις χώρες της ΕΕ.
- Το μεγάλο ερωτηματικό αφορά στις ΗΠΑ, που προσέρχονται με μια διαφοροποιημένη τακτική σε σχέση με το παρελθόν. Η εκλογή του προέδρου Ομπάμα, που προεκλογικά ανέδειξε την κλιματική αλλαγή σε πρώτης προτεραιότητας ζήτημα, σηματοδοτεί σίγουρα μια νέα δυναμική. Ήδη για πρώτη φορά στις ΗΠΑ βρίσκεται στο νομοπαρασκευαστικό στάδιο ένα νομοθετικό πακέτο για το κλίμα. Ωστόσο ένα είναι σίγουρο, ότι η δέσμευση των ΗΠΑ θα είναι από πολλές απόψεις καθοριστική. Τα μεγέθη της οικονομίας τους, της αγοράς, της επιστήμης, της καινοτομίας, είναι τέτοια που, εφόσον η χώρα δεσμευτεί σε συγκεκριμένους στόχους, θα συμπαρασύρει τα πράγματα και θα δώσει μεγάλη ώθηση στην παγκόσμια προσπάθεια αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής.
- Οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν κι αυτές έναν ρόλο-κλειδί στην ιστορία καθώς διψούν για μια ανάπτυξη δυτικού τύπου, αλλά γίνεται αντιληπτό πλέον ότι δεν μπορούν να βαδίσουν στα ίδια μονοπάτια της ανάπτυξης με ορυκτά καύσιμα, φθηνό λιγνίτη, ενεργειακά σπάταλες συνήθειες. Ωστόσο, το να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους με νέους όρους ανάπτυξης συνεπάγεται υψηλό κόστος. Και το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει αυτό το κόστος. Γιατί μέσα στις οικονομικές, τεχνολογικές, περιβαλλοντικές παραμέτρους υπεισέρχεται και η παράμετρος της κοινωνικής δικαιοσύνης για τις χώρες που νιώθουν πως κι αυτές δικαιούνται μερίδιο στην ανάπτυξη και οι οποίες δεν ευθύνονται για την ως τώρα καταστροφή που επήλθε από την αλόγιστη ανάπτυξη της βιομηχανικής δύσης, επί δεκαετίες τώρα.
Η σύγκλιση όλων των παραπάνω σε μια νέα συμφωνία σίγουρα δεν είναι εύκολη υπόθεση, ειδικά εν μέσω οικονομικής κρίσης. Είναι όμως η μεγαλύτερη πρόκληση αυτής της γενιάς. Μπροστά στη μεγαλύτερη απειλή της ανθρωπότητας πρέπει να ληφθούν οι πιο φιλόδοξες αποφάσεις και να συμφωνηθούν οι πιο μακρόπνοοι στόχοι.
Ελπίζουμε και ευχόμαστε να το δούμε να συμβαίνει στην Κοπεγχάγη σε λίγες μέρες…

* Η Λιάνα Γούτα είναι χημικός μηχανικός
διεύθυνσης Διυλιστηρίου ΒΕΘ, ΕΛΠΕ
τ. αντιπρόεδρος ΠΣΧΜ

Κυβέρνηση: πορεία στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα

http://www.antinews.gr/?p=19866

Άρχισαν να βαράνε τα όργανα στην κυβέρνηση, με υπουργούς να συγκρούονται παρασκηνιακά, άλλους να μην ξέρουν τι να κάνουν και άλλους να δείχνουν ότι δεν έχουν κανένα σχέδιο και πρόγραμμα για τα φλέγοντα θέματα των υπουργείων τους. Και μέσα σ’ όλο αυτό το σκηνικό της ημι-διάλυσης προστίθενται και τα άδεια ταμεία, η δαμόκλειος σπάθη της Κομισιόν και οι πρώτες γκρίνιες γιατί τίποτε δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς λεφτά. Χθες έγιναν τόσα γεγονότα που δείχνουν ότι κάποιοι έχουν χάσει τον μπούσουλα μόλις 3 εβδομάδες από τη νίκη στις εκλογές για το ΠΑΣΟΚ. Έχουμε και λέμε:

 1. Η υπουργός Περιβάλλοντος, Τίνα Μπιρμπίλη, καλεί τους συντάκτες σε συνέντευξη τύπου και όλοι περιμένουν με αγωνία να κάνει ανακοινώσεις για τους ημιυπαίθριους χώρους και τις περιοχές που κάηκαν και κινδυνεύουν να καταπατηθούν. Αντ’ αυτών η κ. Μπιρμπίλη μετέθεσε για ένα εξάμηνο αργότερα τις όποιες ανακοινώσεις για το πώς θα λυθεί το θέμα των ημιυπαίθριων. Πάγωσε το νόμο Σουφλιά και υποσχέθηκε να επανέλθει σε 6 μήνες με συνολική λύση για τις αυθαιρεσίες στην οικοδομή. Τι κατάφερε μ’ αυτό; Κατ’ αρχάς απέδειξε ότι ανέλαβε ένα υπουργείο χωρίς να έχει κάποιο συγκεκριμένο σχεδιασμό και δεύτερον άνοιξε το δρόμο στους εργολάβους να κτίζουν επί ένα εξάμηνο ότι ακίνητο θέλουν με όποια αυθαιρεσία μπορούν (ημιυπαίθριους, υπόγεια, σοφίτες, εξώστες, πάρκινγκ κ.λπ) ώστε να μπορέσουν μετά να τους νομιμοποιήσουν. Χαράς ευαγγέλια για τους κατασκευαστές δηλαδή. Κατά τα λοιπά γενικολογίες για πολεοδομικές ρυθμίσεις, σεβασμό στο περιβάλλον και πράσινα άλογα. Όσο για τα καμένα, εκεί που όλοι περίμεναν σχέδιο νόμου και πάγωμα των οικοδομικών αδειών στην Αττική ώστε να μείνει και κάτι όρθιο, τελικά η κ. Μπιρμπίλη δεν είπε τίποτε.

2. Όσο για τα τέλη κυκλοφορίας, το απόλυτο χάος. Από το ένα υπουργείο δεν έλεγαν τίποτε και από το άλλο διέρρεαν πίνακα με τα ισχύοντα τέλη.

3. Η υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Κ. Μπατζελή ούτε λίγο ούτε πολύ είπε στους αγρότες πως δεν υπάρχει φράγκο, μην περιμένουν ενισχύσεις πριν από τον Δεκέμβριο, το νωρίτερο, οπότε ας πορευτούν όπως μπορούν. Όλο θα δούμε και προσπαθούμε ήταν, γεγονός που κάνει ακόμη πιο ασφυκτική την πίεση στους αγρότες. Δεν αποκλείεται λοιπόν να δούμε μέσα στα Χριστούγεννα μπλόκα…

4. Η υπουργός Υγείας ανακοίνωσε ότι «θέλει», «επιθυμεί», «επιδιώκει» (βάλτε όποιο άλλο ρήμα αοριστίας νομίζετε) να ρυθμίσει χρέη τουλάχιστον 6 δισ. που βρήκε στην Υγεία. Είπε ότι έχει έρθει σε συνεννόηση με τον Γ. Παπακωνσταντίνου να εντάξει μέρος των χρεών στον προϋπολογισμό του 2010. Πώς θα τους πληρώσει όμως όλους τους πιστωτές; Με ομόλογα, με ρευστό, με … μεταχρονολογημένες επιταγές άγνωστο. Και τα λεφτά είναι πολλά ενώ το έλλειμμα είναι στα ύψη και πρέπει να μειωθεί.

5. Η Λ. Κατσέλη ανακοίνωσε ότι θα προωθήσει 5 νομοσχέδια, μεταξύ αυτών εκείνο που αφορά στο πάγωμα των “επικίνδυνων” δανείων για χρεωμένες επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα. Την ίδια στιγμή, όμως, κάποιες πληροφορίες κάνουν λόγο για έντονη αντίδραση των τραπεζιτών οι οποίοι λένε ότι αν γίνει κάτι τέτοιο θα χάσουν πολλά κέρδη, θα αναθεωρήσουν τα στοιχεία τους, θα… καταστραφούν. Μάλιστα φέρεται να είχαν συνάντηση με την κ. Κατσέλη η οποία τους διαβεβαίωσε ότι δεν θα υπάρχει πρόβλημα, θα το δουν και άλλα τέτοια που θέτουν εν αμφιβόλλω μια κατά τα άλλα φιλολαϊκή ρύθμιση.

6. Χάος και με τα stage. Η ανακοίνωση για κατάργησή τους ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών, η κυβέρνηση φαίνεται εγκλωβισμένη σε μια παγίδα που της έστησε η Νέα Δημοκρατία με χιλιάδες προεκλογικές προσλήψεις. Από την απόλυτη άρνηση να συνεχίσουν τα stage τώρα το ΠΑΣΟΚ λέει ότι μπορεί να υπάρξει μοριοδότηση για όσους έχουν πολλούς μήνες προϋπηρεσία. Δεύτερες σκέψεις υπό το φόβο του πολιτικού κόστους δηλαδή και νέα γενιά ομήρων υπαλλήλων. Και προς θεού, εμείς δε λέμε να μείνουν αλλά εμείς δεν κυβερνάμε για να δώσουμε και λύση.

7. Στο υπουργείο Οικονομικών ετοιμάζονται για τη μεγάλη σύγκρουση με την Κομισιόν. Ο Παπακωνσταντίνου εμφανίζεται σταθερός στο πρόγραμμα ενίσχυσης των εισοδημάτων ύψους 2,5 δισ ευρώ όσο σταθεροί εμφανίζονται και οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών που δεν το έχουν σε τίποτε να “κόψουν” τον προϋπολογισμό του 2010.

8. Τέλος, ο υπουργός Εσωτερικών, Γ. Ραγκούσης φέρεται αποφασισμένος όπως λέει να επαναφέρει στο 2% το τέλος παρεπιδημούντων κάνοντας το χατίρι των δημάρχων. Όμως, οι επιχειρηματίες “βγήκαν στο κλαρί” οπότε μην απορήσετε αν δείτε υπαναχώρηση.

9. Μόνο ο Μ. Χρυσοχοΐδης δείχνει να έχει κάποια σταθερότητα σε όσα λέει, τουλάχιστον αυτά που λέει στις συνεντεύξεις και την τηλεόραση. Γιατί δύο πράγματα συμβαίνουν στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη: Είτε ο κ. Χρυσοχοΐδης άλλα λέει στους αστυνομικούς για τις επιχειρήσεις σκούπα και τις προσαγωγές και άλλα στους δημοσιογράφους είτε κάποιες ομάδες αστυνομικών έχουν αυτονομηθεί και κάνουν ότι τους καπνίσει, γεγονός ακόμη πιο επικίνδυνο από το πρώτο.

Τα επεισόδια στην κυβέρνηση θα αυξάνονται όσο μπαίνουν οι υπουργοί στα πραγματικά προβλήματα και αφήνουν τις γενικόλογες προεκλογικές κορώνες.

Η προσγείωση είναι, μάλλον ανώμαλη…

 Οικονομικός

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.